พันธนาการแห่งบ่วงแค้น

posted on 22 Dec 2009 20:39 by a-an-the

 

 

 

ดอกไม้โปรยร่วง กลางสุสาน
ดั่งจักรวาลโปรยดาวนับหมื่นสี
หมู่นกหนอน จิกชอนเถ้าธุลี
ดั่งปั่นป่น ความอัปรีย์ ให้ย่อยยับ

 

กุหลาบขาว วางข้างศิลาหิน
มิปดปลิ้นผู้วายชนม์ที่ล่วงดับ
หลุมดิน นูนแจ้งซึ่งความลับ
เศร้าสดับเพื่อการใดให้วังเวง

 

พริ้วลมแผ่วแว่วมาดังหวีดไหว
ละลายใจของผู้ซึ่งโดนข่มเหง
ส่งวิญญาณ เสียงเฉาเศร้าบรรเลง
ดั่งบทเพลง ขอขมา เพื่อลาตาย

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet


ยาม..

ใบไม้โปรย ปลิ้วพลิ้วลง กลางสุสาน

ดอกไม้บาน งดงาม ข้างหลุมศพ
เป็นความเหมือน ที่แตกต่าง ยังได้พบ

มีจุดจบ ที่ต่างกัน กาลเวลา


มอบ..

กุหลาบดำ วางข้าง เชิงตะกอน

ร่างหนึ่งนอน หยุดนิ่ง ไม่ติงไหว
ปล่อยอีกร่าง ให้อ้างว้าง ในหัวใจ

ความเป็นไป ถึงความตาย ผู้วายชนม์


เมื่อ..

เพลงหวานแว่ว บรรเลงพลิ้ว ปลิ้วผ่านไหว

ละลายใจ ความหารกล้า ของฅนเหงา
บ่วงคับแค้น วิญญาณเศร้า ค่อยบรรเทา

นอนแนบเนา ความพลิ้วหวาน ของบทเพลง


แต่..

สายลมโชย หอบบทเพลง ปลิ้วสบัด

ถาโถมซัด ลัดลง ตรงสุสาน
เป็นบทเพลง เขียนจากใจ ให้ทรมาน

เพียงบอกผ่าน กาลเวลา เพื่อลาตาย..


ปี 2553 นี้ขอให้ครอบครัวมีความสุข
และรุ่งเรืองตลอดไป

ฅนข้างถนน

#2 By ฅนข้างถนน on 2009-12-23 01:41

ค่ะ บางคนน่าสงสาร แค้นจนถึงวันตาย

ชอบสุสานฝรั่ง เกี่ยวไหมเนี่ย 555+++

#1 By fernfriend on 2009-12-22 21:11